บทที่ 105: คนเหงา

บทที่ 105: คนเหงา

“หมู่บ้านเขาซานถุนอยู่ทางไหน? ไกลหรือเปล่า?”

“ไม่ใกล้เลย ที่ตั้งกองบัญชาการกองการผลิตเหล่าจินโกวอยู่ติดกับแม่น้ำตูลู่ ส่วนหมู่บ้านเขาซานถุนก็ขึ้นกับกองการผลิตเหล่าจินโกวเหมือนกัน แต่ตั้งอยู่ต้นน้ำของแม่น้ำตูลู่ ห่างกันมาก

ถ้าเดินจากฝั่งเราไปทางกองการผลิตเหล่าจินโกวตรง ๆ ต้องใช้เวลาเดินในป่าถึงสองวัน

นายไม่ใช่คนแถวนี้ แถมยังไม่เคยเข้าไปในป่าลึก ฉันกลัวว่านายจะหลงอยู่ในป่า

เพราะงั้น ถ้านายจะไปที่นั่น ทางที่ดีควรอ้อมไปทางกองบัญชาการกรม ถึงจะเสียเวลาเพิ่มครึ่งวันและต้องเดินไกลขึ้นหน่อย แต่ปลอดภัยกว่า”

สวี่ว่านหลี่ถามอย่างสงสัยว่า “นายไปสืบเรื่องหมู่บ้านเขาซานถุนทำไม? ที่นั่นมีคนรู้จักอยู่เหรอ?”