กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 103: ทนความเหงาได้หรือเปล่า
ที่กองบัญชาการกรมมีทั้งที่ทำการไปรษณีย์ สหกรณ์จัดซื้อและจำหน่าย โรงเรียน หน่วยอนามัย โรงงานซ่อมบำรุง และคลังพัสดุ...
ทั้งสองคนเดินเอื่อยไปด้วยกัน คุยกันไปตลอดทาง
“นายทนความเหงาได้หรือเปล่า?”
คำถามนี้ทำให้หลี่ชิงโจวงงไปพักหนึ่ง อะไรคือทนความเหงาได้? เขาไม่ใช่แม่ม่ายสักหน่อย หรือว่านี่หมายความว่าจะไม่ให้หาคนมานอนด้วยแล้ว?
“คำว่าทนความเหงานี่หมายความว่ายังไง?”
“เจ้าหน้าที่ดูแลคลังไง แน่นอนว่าต้องดูแลคลังสินค้า คลังพัสดุของกองบัญชาการกรมน่ะยังไม่ถึงคิวนาย แต่ยังมีคลังอื่นอีก”
“เมื่อสองปีก่อน พวกเราเกือบเปิดศึกใหญ่กับพวกรัสเซีย เรื่องนี้นายก็รู้ใช่ไหม?”
“รู้สิ ที่เกาะเจินเป่าไง”
“ใช่!”