บทที่ 81: ซื้อนาฬิกามาเรือนหนึ่ง

บทที่ 81: ซื้อนาฬิกามาเรือนหนึ่ง

อวี๋เฉียนกับโจวจวิ้นเจี๋ยหัวเราะจนแทบขาดใจ “หลี่ชิงโจว นายนี่มันสุดจริง ๆ พูดซะเหมือนสองพี่น้องนั่นป่วยเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่หายเลย”

หลี่ชิงโจวยักไหล่ “ฉันพูดผิดตรงไหน? สองคนนั่นป่วยหนักจริง ๆ

สมองอย่างพวกเขาอยู่รอดมาจนโตได้ก็นับว่าต้องขอบคุณการแพทย์ของประเทศเราที่พัฒนาไปไกลมาก ไม่ว่าแปลกประหลาดแค่ไหนก็ยังรอดมาได้”

…………………………

ช่วงหลายวันต่อมา อากาศไม่ค่อยดีนัก ลมแรงพัดไม่หยุด แถมบางครั้งยังมีเกล็ดหิมะปะปนมาด้วย หนาวจนแค่จะออกไปเข้าห้องน้ำใหญ่ยังต้องเตรียมใจอยู่นานกว่าจะรวบรวมความกล้าออกจากบ้านได้

วันที่หกของตรุษจีน หลี่ชิงโจวนั่งขัดสมาธิฝึกพลังอยู่บนเตียงเตา จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงคนคุยกันอยู่ข้างนอก