กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 68: นิสัยเดิมกำเริบอีกแล้ว
หลี่ชิงโจวจะไปสนใจทำไมว่าพวกเขาจะนอนที่ไหน? ถ้าเขาไม่มาด้วย พวกนั้นจะไม่หาที่นอนกันเองหรือไง?
แค่เลี้ยงข้าวพวกนั้นก็ดีแค่ไหนแล้ว? ตอนนี้เขายังเริ่มรู้สึกเสียใจด้วยซ้ำที่เป็นเจ้ามือ
อวี๋เฉียนกับคนอื่น ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ หลี่ชิงโจวถึงโมโห ทั้งที่ตอนกินข้าวเมื่อครู่ยังดี ๆ อยู่เลย
หลิวต้าเฉียงเกาหัว “หรือว่าเรากินเยอะเกินไปจนเขาไม่พอใจ? ตั้งหนึ่งหยวนเชียวนะ ฉันยังเสียดายเงินแทนเขาเลย”
หลิวเหว่ยพยักหน้ารัว ๆ “ใช่ ๆ บางคนก็เอาแต่รักษาหน้า สุดท้ายตัวเองต้องลำบาก
ฉันบอกเขาแล้วว่าเอาแค่เส้นเฮอเล่อน้ำใสชามเดียวก็พอ สามเฟินเอง ไม่แพงด้วย แถมยังกินให้อิ่มสะใจได้