บทที่ 67: เบียดกันหน่อย

บทที่ 67: เบียดกันหน่อย

ตั้งแต่หลี่ชิงโจวขู่ลาเฒ่าดำจนเกือบยิงหัวไอ้แก่ตัวนี้กระจุย เขาก็กลัวจนไม่โผล่หน้าออกมาหลายวันติดกัน

บังเอิญช่วงนั้นหิมะตกหนัก เขาเลยมีข้ออ้างไม่ต้องออกจากบ้าน จนกระทั่งวันนี้หลี่ชิงโจวมาเดินเล่นในหมู่บ้าน ถึงได้เจอไอ้แก่นี่อีกครั้ง

ที่ดินของกองการผลิตไป๋เจียเตี้ยนทั้งแห้งแล้งและอุดมสมบูรณ์ต่ำ แถบส่านเป่ยเองก็แห้งแล้งหนัก ผลผลิตธัญพืชจึงไม่ดี เก็บเกี่ยวได้น้อยทุกปี ต้องพึ่งฝูงแกะของกองการผลิตนี้ประคองชีวิต

ทั้งค่ารักษาพยาบาลของครอบครัวทหารและวีรชนผู้พลีชีพ ครัวเรือนสวัสดิการห้าประการ และสมาชิกคอมมูนผู้ยากไร้...

ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ต้องใช้เงิน ถ้าไม่มีกลุ่มแกะของกองการผลิต กองการผลิตคงลำบากกว่านี้อีก