บทที่ 64: เบาะแสร่องรอย

บทที่ 64: เบาะแสร่องรอย

เรื่องการรับเข้าทำงาน หลี่ชิงโจวช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ ส่วนเรื่องหาเมีย เขายิ่งจนปัญญาเข้าไปใหญ่

หลัก ๆ ก็เพราะหมอนี่หน้าตาดูไม่ค่อยเหมือนคนดีเท่าไร โดยเฉพาะเวลาที่ไม่ยิ้ม พอยิ้มทีไรก็ดูหื่น ๆ ขึ้นมาทันที

ยังดีที่ลิงผอมแค่บ่นเล่น ๆ ไม่ได้หวังให้หลี่ชิงโจวช่วยหางานดี ๆ ให้จริงจัง

เขากลับไปบอกพ่อแม่ จากนั้นก็ยืมรถเข็นพื้นเรียบคันหนึ่ง แล้วรีบออกมาอีกครั้ง

หลี่ชิงโจวลากรถเข็นวนไปทั่ว ขนสัตว์ป่าที่ล่ามาได้ในช่วงหลายวันมาขึ้นรถ ใช้หญ้าแห้งคลุมไว้ แล้วไปเรือนพักครอบครัวของสถานีธัญพืชพร้อมกับลิงผอม

เพื่อนคนหนึ่งของลิงผอมกำลังจะแต่งงานและต้องจัดโต๊ะเลี้ยง จึงกำลังกลุ้มใจที่หาซื้อเนื้อให้พอไม่ได้ พอรวมกับของที่หลี่ชิงโจวนำมา ในที่สุดก็จัดงานเลี้ยงอุดมสมบูรณ์ได้หลายโต๊ะ