กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 30: กินข้าวมาแล้ว
หลี่ชิงโจวไม่มีทางยอมรับหรอกว่าเขาเป็นคนหักขาไอ้สารเลวนั่น เขามีจิตวิญญาณแบบจอมยุทธ์ ลงมือครั้งเดียวก็เข้าเป้า แถมยังเก็บงำความดีความชอบไว้อย่างมิดชิด
อีกอย่าง ต่อให้เขาพูดออกไปว่าเขาปกป้องผู้หญิงของตัวเอง ก็ไม่มีใครมอบรางวัลให้เขาอยู่ดี จะทำเรื่องให้ยุ่งยากไปทำไม?
หลี่ชิงโจวแกล้งทำเป็นสนใจ “ฉันก็ได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน ไอ้คนที่โดนตีชื่ออะไรนะ? แล้วมันโดนตีเพราะอะไร?”
โจวเชี่ยนพูดอย่างดูถูก “ไอ้สารเลวนั่นชื่อฝูเซิง แซ่ฉางเหมือนกัน เป็นญาติสกุลเดียวกับเลขานุการพรรคสาขาด้วย