เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 18: ฉันจะลงจากรถ
หลี่ชิงโจวนั่งอยู่เงียบ ๆ ตอนแรกเขาคิดว่าแค่ทักทายกันแล้วเดินผ่านไป ต่างคนต่างทำธุระของตัวเองก็น่าจะพอ
ใครจะไปรู้ว่าพอเยาวชนปัญญาชนหญิงสองคนหาบถังเปล่าขึ้นมา เห็นหลี่ชิงโจวอยู่คนเดียว พวกเธอก็กล้าขึ้นมาทันที โดยเฉพาะสวีเว่ยหงที่พูดจาโผงผางคนนั้น
“โอ๊ะ? สหายหลี่ชิงโจว สวัสดีตอนเช้า กำลังมาหาบน้ำเหรอ?”
คนยิ้มแย้มทักทายมา จะตอบโต้ด้วยสีหน้าบึ้งตึงก็ดูไม่ดี หลี่ชิงโจวจึงยิ้มตอบว่า
“สวัสดีครับ”
“ฮิ ๆ หลี่ชิงโจว ตอนอยู่บ้านเคยทำงานใช้แรงงานไหม? มานี่ ให้พี่ดูหน่อยว่านายหาบน้ำมาได้เท่าไร...”
“โอ้โห ไม่เบานี่ ถังน้ำของนายเต็มถังเลยนะ”
โจวเชี่ยนเองก็สงสัยขึ้นมา ต้องรู้ก่อนว่าตอนพวกเธอเพิ่งมาถึง ทุกคนใช้ถังใบเล็กกันทั้งนั้น ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่กล้าใส่น้ำจนเต็ม