เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 406 ฟ้าสะเทือนเก้าชั้นฟ้า (ตอนปลาย)
ไม่รู้ว่ามีทหารรัสเซียและชาวคอสแซคถูกซากปรักหักพังฝังกลบ ถูกกระสุนปืนใหญ่ทุบแหลก ถูกเศษหินพุ่งบาดเจ็บสาหัส หรือถูกม้าศึกตื่นตระหนกเหยียบย่ำดับสิ้นไปเท่าใด ท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บ แว่วเสียงกรีดร้องโหยหวนดังมาแต่ไกล
"ฮ่าๆ!"
เวลานี้เหล่านายทหารซ้ายขวาพลันกู่ร้องด้วยความฮึกเหิม "ท่านแม่ทัพน้อย!"
"ยกทัพออกศึกเถิดขอรับ!"
กองทัพรัสเซียแตกพ่ายแล้ว ทัพทหารม้ามหึมากว่าแสนนายทิ้งเกราะสลัดอาวุธหนีเตลิด เมื่อยกกล้องส่องทางไกลขึ้นกวาดมองอย่างละเอียด ทั่วทุกหนแห่งเกลื่อนกลาดไปด้วยซากศพของคนและม้าล้มตาย
ในลำกล้องส่องทางไกล
ทัพรัสเซียที่บาดเจ็บล้มตายย่อยยับหนีหายไปไร้ร่องรอย ตลาดใหญ่โตโอ่อ่าเหลือเพียงซากปรักหักพัง กับลูกเหล็กยักษ์ที่ยังคงมีควันกรุ่นลอยขึ้นมาทีละลูก