กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 405 ฟ้าสะเทือนเก้าชั้นฟ้า (ตอนต้น)
สิ้นเสียงสั่งการ
พลปืนใหญ่คีบเหล็กแหลมที่เผาจนแดงก่ำออกจากอ่างถ่าน
"ห้าปีแล้วสินะ"
เมื่อมองดูลำกล้องปืนใหญ่ยาวตระหง่านอันน่าเกรงขาม ซึ่งตั้งตากแดดตากลมอยู่บนกำแพงเมืองมานานถึงห้าปีเต็ม โจวอาปู้ก็รำพึงในใจ
ถึงเวลาทดสอบคุณภาพของอุตสาหกรรมทหารต้าหมิงแล้ว
"ปรี๊ด ปรี๊ด ปรี๊ด!"
เสียงนกหวีดสั้นแหลมดังสะท้อนขึ้น เหล็กแหลมร้อนแดงทิ่มแทงเข้าสู่ชนวนท้ายลำกล้อง
"ตูม ตูม!"
ชั่วพริบตาแผ่นดินพลันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ควันดินปืนสีขาวพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เสียงปืนใหญ่กึกก้องทำลายความเงียบสงบในยามเช้าตรู่ ดั่งอัสนีบาตฟาดกระหน่ำลงกลางทุ่งหญ้าซ่ายเป่ย