เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 372 ข้าคือทรราช (ตอนปลาย)
ทุกคนล้วนเป็นปัญญาชน เป็นขุนนางเฒ่าแห่งราชวงศ์ก่อน เป็นบุคคลผู้มีชื่อเสียงเกียรติยศและคุณธรรมสูงส่ง ทำการทำงานเป็นชิ้นเป็นอันบ้างมิได้หรือ ไยต้องคอยจับจ้องแต่เรื่องส่วนตัวในวังหลวงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันด้วยเล่า
"ดูเอาเถิด ดูเอาว่าร้อยกว่าปีมานี้ พวกเจ้าเหล่าบัณฑิตขุนนางทำเรื่องบัดซบอันใดไว้บ้าง!"
โจวซื่อเสียนยิ่งพูดยิ่งเดือดดาล ล้วนเป็นขุนนางใหญ่แห่งราชสำนัก วันๆ กลับไม่ทำการทำงาน คิดจะเหลวไหลไร้สาระเมื่อใดก็อ้างหลักศีลธรรม ขนบธรรมเนียม จารีตประเพณี
อย่างคดีสลับตำหนักช่วงปลายรัชสมัยว่านลี่ เพียงเพราะเรื่องที่ว่าสนมของอดีตฮ่องเต้ควรจะไปพำนักอยู่ตำหนักไหน ขุนนางทั่วทั้งราชสำนักกลับทะเลาะเบาะแว้งกันแทบเป็นแทบตาย
พระสนมจะประทับห้องใด มันกงการอะไรของพวกเจ้าด้วยเล่า!
เรื่องนี้ยังพอทำเนา
ที่พิลึกพิลั่นยิ่งกว่านั้นก็คือคดีมหาพิธีกรรม
ครานั้นหมิงอู่จง ฮ่องเต้เจิ้งเต๋อสวรรคตอย่างกะทันหัน ทั้งยังมิได้มีทายาทสืบสายเลือด จึงจำต้องเชิญตัวลูกพี่ลูกน้องขึ้นมาเป็นฮ่องเต้แทน
ลูกพี่ลูกน้องของอู่จงผู้นั้น ก็คือหมิงซื่อจง ฮ่องเต้เจียจิ้ง