เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 371 ข้าคือทรราช (ตอนต้น)
ไม่นานนัก ณ ตำหนักเฟิ่งเทียน
การปะทะคารมอันดุเดือดระหว่างลั่วอ๋องกับหัวหน้าเลขาธิการหญิงโฉมสะคราญเปิดฉากขึ้นอีกครา
"หึๆๆ"
บนใบหน้าเรียวเล็กงดงามปานภาพวาดของใต้เท้าหลิ่วเปี่ยมด้วยแววเยาะหยัน ยิ้มแห้งเอ่ยประชด "ท่านอยากให้ต้าหมิงฟื้นฟูกำลังวังชา ก็สมควรปกครองด้วยความสงบปล่อยตามธรรมชาติ ให้ใต้หล้าบรรลุความสงบสุขเสมอกันมิใช่หรือ"
"แต่ยามนี้กลับไม่สนถูกผิดหน้าอินทร์หน้าพรหม เข่นฆ่าฟาดฟันขนานใหญ่ มิใช่กลับตาลปัตรหรอกหรือ"
"ผิดแล้ว!"
โจวซื่อเสียนหัวเราะอย่างเปิดเผย "เจ้าบิดเบือนถ้อยคำของปราชญ์ นี่คือการเล่นลิ้น ปราชญ์กล่าวว่าปกครองด้วยความสงบมิใช่การอยู่นิ่งเฉย แต่คือไม่กระทำการตามอำเภอใจต่างหาก!"
การไม่กระทำการตามอำเภอใจ กับการไม่ลงมือทำอะไรเลย มันต่างกันราวฟ้ากับเหว
ปราชญ์สอนมิให้เจ้าทำชั่วช้า มิได้บอกให้เจ้างอมืองอเท้าเสียหน่อย