เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 364 ขอยืมแผ่นดินมาใช้ (ตอนปลาย)
ตั้งแต่ผู้เฒ่าวัยสี่ห้าสิบปี ไปจนถึงนักศึกษาสำนักศึกษาวัยเพียงสิบกว่าขวบ ต่างพากันก้าวออกจากบ้านเรือนโดยพร้อมเพรียง สะพายปืนไฟไว้บนหลัง ภายใต้การนำของกองทหารประจำถิ่นที่จัดตั้งด่านตรวจขึ้นเป็นจุดๆ
คอยตรวจตราผู้สัญจรไปมาอย่างระแวดระวัง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่านักศึกษาประจำสำนักศึกษาเมืองลั่วหยาง ซึ่งได้รับการศึกษากึ่งทหารมาตลอดทั้งปี ระดับจิตสำนึกและความตื่นตัวจึงสูงยิ่งกว่าผู้ใด ในวิกฤตภัยสงครามครานี้ พวกเขาจึงทำหน้าที่เป็นเสาหลักค้ำจุนสถานการณ์ได้อย่างแท้จริง
สิ่งนี้พิสูจน์ให้เห็นว่า นโยบายปฏิรูปสำนักศึกษาที่โจวซื่อเสียนผลักดันในลั่วหยาง
ประสบความสำเร็จอย่างงดงาม!
เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?
ก็เพราะราษฎรเมืองลั่วหยางต่างหวาดกลัว หวาดกลัวว่าวันคืนอันสงบสุขที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้จะถูกผู้ใดทำลายลง เห็นได้ชัดว่าราษฎรแห่งต้าหมิงนั้นเป็นกลุ่มคนที่ซื่อสัตย์ มีเมตตา และว่าง่ายที่สุดแล้ว...
กระทั่งเสียงฝีเท้าเกือกม้าดังกึกก้อง กองทัพกรำศึกที่เดินทางรอนแรมมาแต่ไกล ก็ปรากฏขึ้นตรงเส้นขอบฟ้าทางชานเมืองทิศตะวันออกของลั่วหยาง