เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 363 ขอยืมแผ่นดินมาใช้ (ตอนต้น)
เมืองหลวงเปอร์เซีย
กลางดึกสงัดไร้สรรพสำเนียง แสงจันทร์ดุจสายน้ำรินไหลเอื่อยเฉื่อยเข้ามาในห้องอันเงียบสงบ
มีเพียงเสียงเนือยๆ ของโจวซื่อเสียน
"การยกทัพกลับราชสำนักครานี้..."
เขานอนหนุนตักอุ่นกรุ่นของยอดพธูคู่ใจ จ้องมองใบหน้างามหมดจดพลางพึมพำกับตนเอง ทว่าในดวงตาล้ำลึกกลับทอประกายเย็นเยียบ
เดิมทีต้าหมิงเดินได้ด้วยขาสองข้าง ฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊คานอำนาจเคียงคู่กัน มาบัดนี้กลับพิการไปขาหนึ่ง ด้วยเหตุนี้การยกทัพกลับราชสำนักหนนี้ นอกจากเขาต้องรวบอำนาจเด็ดขาดไว้ในมือ เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์คอยบริหารจัดการแต่เพียงผู้เดียวแล้ว
ก็หามีหนทางอื่นอีกไม่
"ยามนี้ฝูงหมาป่าทางตะวันตกเฉียงเหนือกำลังจ้องเขม็ง แดนญี่ปุ่นก็เกิดกบฏไม่เว้นแต่ละวัน ทางหนานหยาง มหาอำนาจราชนาวีอันดับหนึ่งของโลกก็พร้อมจะหวนกลับมาทุกเมื่อ"
เขามองอวี้เจิน พลางพึมพำไม่หยุด "หากการกบฏยืดเยื้อไร้ข้อยุติ... ผลลัพธ์ย่อมเกินจะคาดคิด"