เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 332 ฉวนเจิน (ตอนปลาย)
ทว่ามีเพียงลัทธิหลงเหมินซึ่งเป็นสาขาย่อยของลัทธิฉวนเจินนี้เท่านั้น ที่ไม่เพียงสืบทอดตกทอดมาได้ หากยังแผ่ขยายไพศาลไปทั่วทั้งแดนเหนือ ตลอดจนดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนืออีกด้วย
ช่วงหนึ่งเคยมีผู้ศรัทธานับสิบล้านคน แพร่หลายอย่างกว้างขวาง
ผู้ใดเป็นผู้ก่อตั้งสำนักหลงเหมินนี้ขึ้นมาเล่า?
ปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งก็คือชิวฉู่จี หรือฉางชุนจื่อ นั่นเอง เนื่องจากชิวเจินเหรินผู้นี้บำเพ็ญพรตอยู่ที่ถ้ำหลงเหมินในส่านซี จึงได้ชื่อตามนั้น สำนักหลงเหมินแห่งลัทธิฉวนเจินนี้นับว่าเก่งกาจกาจฉกาจฉกรรจ์ยิ่งนัก
เก่งกาจเพียงใดน่ะหรือ?
ร้ายกาจจนถึงขั้นที่ว่า ในหลายพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของต้าหมิง สำนักหลงเหมินมีอิทธิพลทัดเทียมพอจะคานอำนาจกับศาสนาหุยหุยได้ ทั้งสองฝ่ายต่างยึดครองดินแดนคนละครึ่ง ไม่มีใครข่มใครลงได้
หากพินิจพิเคราะห์ดูให้ดี เรื่องนี้ก็นับว่าน่าสะพรึงกลัวยิ่ง
เหตุใดสำนักหลงเหมินแห่งลัทธิฉวนเจินจึงได้ร้ายกาจถึงเพียงนี้?