บทที่ 257 ปั่นราคา

บทที่ 257 ปั่นราคา

เอ่ยถึงกลุ่มพ่อค้าจิ้นในช่วงรอยต่อระหว่างปลายราชวงศ์หมิงกับต้นราชวงศ์ชิง ช่างมีเรื่องราวให้กล่าวถึงอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเหลือเกิน

คนกลุ่มนี้แอบสมคบคิดกับชาวมองโกลและชาวหนวี่เจินนอกด่านมาอย่างยาวนาน ทั้งติดต่อศัตรู ส่งกำลังบำรุงให้ศัตรู... เรื่องนี้กลายเป็นความลับที่เปิดเผยจนผู้คนใต้หล้ารู้กันทั่วตั้งนานแล้ว

เมื่อกุมตั๋วเงินที่ออกโดยร้านตั๋วแลกเงินซานซีเหล่านี้ไว้ในมือ แววตาของโจวซื่อเสียนก็พลันเย็นเยียบอำมหิต

การค้าขายกับคนบนทุ่งหญ้าย่อมมิใช่เรื่องต้องห้าม การขนส่งฟืน ข้าว สาร น้ำมัน เกลือ ซอส น้ำส้มสายชู และใบชาไปขายบนทุ่งหญ้า ก็ฟันกำไรได้อย่างงามอยู่แล้ว

ทว่าสิ่งที่กลุ่มพ่อค้าจิ้นนำไปขาย มีเพียงสิ่งของเหล่านี้จริงหรือ

เหล็กบริสุทธิ์และอาวุธดินปืนซึ่งเป็นยุทธปัจจัย นำไปขายด้วยหรือไม่เล่า

สิ่งใดควรขาย สิ่งใดไม่ควรขาย ในใจไม่มีสำนึกกันบ้างเลยหรือไร

"หึๆๆ"

โจวซื่อเสียนแค่นหัวเราะเย็นเยียบ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันหลักการไม่เคยแปรเปลี่ยน บนผืนแผ่นดินหัวเซี่ยแห่งนี้ มีทั้งพ่อค้าผู้ทรงคุณธรรมแห่งกวนจง และมีทั้งพ่อค้าหน้าเลือดแห่งกลุ่มพ่อค้าจิ้น