บทที่ 252 สติปัญญาแห่งต้าหมิง

บทที่ 252 สติปัญญาแห่งต้าหมิง

นอกด่าน ต้าหนิง ยามปลายฤดูสารท

เครื่องมือขุดค้นนานาชนิดถูกระดมเข้ามา ใช้ค้อนเหล็กใหญ่ทุบทำลาย ใช้ดินปืนระเบิดเปิดทาง กองพันทหารช่างก็ขุดเปิดร่องน้ำโบราณได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้ระหัดวิดน้ำระบายน้ำขังปริมาณมหาศาลออกไป

ครั้นขุดลึกลงไปหลายสิบจั้งเช่นนี้ ชั้นสายแร่ใต้พิภพสีเหลืองอร่ามตระการตาก็เผยออกมาให้เห็น ทั้งหินแร่ทองคำที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มปากอุโมงค์ และทองคำธรรมชาติก้อนมหึมา

ทองคำบริสุทธิ์!

"หา?"

นามู่จงเบิกดวงตากระจ่างกว้าง ผิวหน้าขาวผ่องแข็งค้าง ไม่อยากจะเชื่อสายตาตนเอง ชั้นสายแร่ที่ฝังลึกอยู่ใต้ดินทอประกายสีทองอร่าม บาดตายิ่งนัก

ทุกคนต่างตกตะลึงจนตาค้าง...

"ฮ่าๆ!"

เมื่อได้เห็นภาพมหัศจรรย์นี้กับตาตนเอง จูฉือหล่างฮ่องเต้แห่งต้าหมิง และโจวอาปู้ผู้เป็นประมุขน้อยแห่งหยวนเหนือต่างพากันส่งเสียงร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ