บทที่ 245 เจรจาสงบศึก

บทที่ 245 เจรจาสงบศึก

คำว่าเจรจาสงบศึกราวกับมีมนตร์สะกด ก้องกังวานไปทั่วตำหนักเฉียนชิง ขึ้นชื่อว่าเจรจาสงบศึกฟังดูไพเราะ แต่แท้จริงแล้ว... ก็คือการยอมจำนนมิใช่หรือ

เหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางหลายสิบคนมองดูฝูหลินที่ยังมีสีหน้าไร้เดียงสา

แต่ละคนล้วนมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ต้าชิง ต้าชิงตกต่ำถึงขั้นต้องเจรจาสงบศึกกับคนหมิงแล้วหรือ

คำพูดนี้ย่อมมิใช่ความคิดของฝูหลิน เด็กแปดขวบจะไปมีความคิดอ่านเช่นนี้ได้อย่างไร แล้วผู้ใดกันเล่าที่สั่งสอนให้ตรัสเช่นนั้น

ไทเฮาอย่างไรเล่า จะเป็นใครอื่นไปได้อีก

ยามนี้ต้าอวี้เอ๋อร์นั่งอยู่ข้างกายฝูหลิน นางหลับตาพริ้ม ไม่เอ่ยคำใด แสร้งทำทีราวกับไร้เดียงสา ทว่าผู้ใดยังไม่เข้าใจอีกเล่าว่านี่คือเจตนาของนาง

ในตำหนักตกอยู่ในความเงียบงันเนิ่นนาน

ยอมจำนน...