บทที่ 244 ราตรียังไม่สิ้น

บทที่ 244 ราตรียังไม่สิ้น

เรื่องนี้ออกจะสมเหตุสมผลอยู่แล้ว ป้อมดาวแต่เดิมก็ถูกออกแบบมาเพื่อคลื่นทหารราบ เพื่อทหารราบปืนไฟยุคใหม่โดยเฉพาะ มิได้มีไว้ให้พลธนูเสียหน่อย

"โจวซื่อเสียน..."

จี๋เอ๋อร์ฮาหล่างกัดฟันกรอด บางทีนับตั้งแต่วินาทีที่ข้ามด่านซานไห่กวนเข้ามาในด่าน ต้าชิงก็พลัดตกลงสู่กับดัก กลายเป็นสัตว์ร้ายจนตรอกที่วิ่งเข้าตาข่ายไปเองเสียแล้ว

นี่นับว่าปรักปรำกันอย่างสิ้นเชิง โจวซื่อเสียนไม่ได้คิดลึกซึ้งถึงเพียงนั้น หากแต่ต้าชิงล้าหลังเกินไปต่างหาก ยุคสมัยไหนแล้วยังจะใช้ธนูรบพุ่งกันอีก?

ถูกพวกคนเถื่อนที่ใช้ธนูกลุ่มหนึ่งแย่งชิงแผ่นดินไปได้...

บนกำแพงเมือง จี๋เอ๋อร์ฮาหล่างขบกรามแน่น ส่งหนิวลู่ถมเข้าไปอีกหลายหน่วย

"เสด็จลุง"

การบาดเจ็บล้มตายอันแสนสาหัส ซากศพเกลื่อนกลาดอย่างน่าสยดสยองเช่นนี้ ทำเอาชินอ๋องหลายคนขวัญผวา ฝูหลินกับต้าอวี้เอ๋อร์ตัวสั่นงันงกไปนานแล้ว

นี่มันหลุมลึกไร้ก้นบึ้งชัดๆ