บทที่ 240 เหลาหลงโถว

บทที่ 240 เหลาหลงโถว

รอบกายพวกคนกองธงที่คุกเข่าอยู่ ล้วนเป็นทหารราบต้าหมิงถือปืนไฟ ต่างเบิกตากว้างจับจ้องอย่างเงียบงัน

เงียบสงัดดั่งป่าช้า

"พี่เขย"

จูฉือหล่างใจฝ่ออยู่บ้าง เอ่ยถามเสียงเบา "ต้องฆ่าหรือไม่"

โจวซื่อเสียนยิ้มน้อยๆ เรื่องนี้แท้จริงแล้วในใจเขามีแผนการอยู่แต่แรก คือมอบอำนาจชี้เป็นชี้ตายให้ชาวบ้านและชาวนาเช่าในไร่นาแห่งนี้เป็นผู้ตัดสินใจ

ผืนดินแห่งนี้เดิมทีก็เป็นของพวกเขา ย่อมมีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจ

เขารบไปพลาง กอบกู้ดินแดนที่สูญเสียไปพลาง พร้อมทั้งแต่งแต้มลงบนผืนกระดาษขาวแห่งเขตเมืองหลวง เพื่อฟื้นฟูระเบียบแบบแผนของต้าหมิงขึ้นมาใหม่

"ฝ่าบาท"

เขามีสีหน้าเคร่งขรึม คำนับฮ่องเต้ต้าหมิงอย่างเป็นทางการซึ่งหาได้ยากยิ่ง