บทที่ 238 กอบกู้เก้าด่านชายแดน

บทที่ 238 กอบกู้เก้าด่านชายแดน

อันที่จริงสิ่งที่เรียกว่ากองทัพกวนหนิงในยามนี้ ควรเรียกว่ากองทัพตระกูลจู่เสียมากกว่า มันคือกองกำลังติดอาวุธส่วนตัวที่จู่ต้าโซ่วสร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรง เป็นเพียงกลุ่มขุนศึกกวนหนิงกลุ่มหนึ่งเท่านั้น

หากเทียบกับทัพเหลียวอันเกรียงไกรในอดีตแล้ว ไม่นับเป็นตัวอะไรเลยด้วยซ้ำ

ทางตะวันตกของต้าถง ราตรีเยียบเย็นดุจสายน้ำ

"ท่านแม่ทัพใหญ่ พวกเรา..."

เหล่าแม่ทัพฝ่ายอู๋ล้วนเริ่มนึกเสียใจอยู่ลึกๆ มาถึงขั้นนี้แล้ว ทั่วทั้งกองทัพต่างบ่นพึมพำด้วยความคับแค้นใจ เหตุใดคราวนั้นจึงต้องเปิดด่านปล่อยให้ทัพชิงเข้ามาด้วยเล่า

อู๋ซานกุ้ยนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ แท้จริงแล้วก็แค่เดิมพันผิดข้าง ยืนผิดแถวเท่านั้นเอง

เรื่องนี้ไม่มีสิ่งใดให้ต้องแก้ตัว

เขาก็เป็นผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่ง แม้จะเป็นนกสองหัวลู่ตามลม ทว่ากลับสามารถยืนหยัดข้ามผ่านทั้งสองราชวงศ์หมิงและชิงโดยไม่ล้มลง ซ้ำร้ายในกาลต่อมายังเกือบจะพลิกคว่ำต้าชิงลงได้เสียด้วยซ้ำ

ย่อมต้องมีฝีมือและชั้นเชิงอยู่ไม่น้อยทีเดียว!