บทที่ 237 เดินทัพทางไกล

บทที่ 237 เดินทัพทางไกล

ยามนี้เข้าสู่ช่วงกลางเดือนแปด กองทัพชิงส่วนน้อยที่กระจัดกระจายอยู่ทางฝั่งใต้ของแม่น้ำฮวงโหไม่อาจก่อคลื่นลมใดได้อีก จึงมอบหมายให้ทหารใหม่ที่รุดหน้ามาจากเมืองซงเจียงฝู่เป็นผู้กวาดล้าง

โจวซื่อเสียนก้าวย่างอย่างสุขุม นำพาฮ่องเต้ต้าหมิงวัยสิบสามพรรษาเปิดฉากยาตราทัพขึ้นเหนือ

ด้านหนึ่งฝึกปรือไพร่พล อีกด้านหนึ่งเปิดฉากตีโต้กลับ

ผืนแผ่นดินทางฝั่งเหนือของแม่น้ำฮวงโหเขียวชอุ่มชุ่มชื้น เบื้องหลังคือสายน้ำฮวงโหอันเชี่ยวกราก ทิศประจิมคือเทือกเขาหลี่ว์เหลียง ทิศบูรพาคือขุนเขาไท่หังอันสูงตระหง่าน

ทิวเขาทอดยาวตัดผ่านเหนือใต้ราวกับพญามังกรเหยียดยาวออกไป ในหุบเขาและที่ราบระหว่างแนวเขาทั้งสอง คลาคล่ำไปด้วยกองทัพทหารราบและทหารม้าที่กำลังยาตราทัพมุ่งไปข้างหน้า

วันที่ยี่สิบเดือนแปด ภายใต้การนำของโจวซื่อเสียนและจูฉือหล่าง ทั้งสองนายบ่าว ทัพหมิงสองแสนนายอันประกอบด้วยทหารราบ ทหารม้า หน่วยรถศึก กองกำลังอาสาท้องถิ่น และชาวบ้านเกณฑ์ ได้เคลื่อนพลข้ามแม่น้ำฮวงโหครั้งใหญ่

มุ่งหน้าสู่ซานซีฝู่เพื่อเปิดฉากตีโต้กลับเต็มกำลัง

ใบหน้าเยาว์วัยของจูฉือหล่างเปี่ยมล้นด้วยความตื่นเต้นดีใจ นี่คือปีแรกที่เขาขึ้นครองราชย์ ก็สามารถกอบกู้ความตกต่ำของต้าหมิงและพลิกฟื้นชะตากรรมของบ้านเมืองได้แล้ว...