บทที่ 226 รายงานชัย

บทที่ 226 รายงานชัย

"ปัง ปัง ปัง!"

การซุ่มโจมตีที่ครองความได้เปรียบทางภูมิศาสตร์อย่างเต็มเปี่ยม กองกำลังอาสาท้องถิ่นลั่วหยางระดมยิงปืนไฟประสานระลอกแล้วระลอกเล่า เสียงปืนไฟคำรามลั่นก้องดังเปรี้ยงปร้างราวกับคั่วถั่วสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทุ่งโล่ง

"โอ๊ยโยโย่"

พอเปิดฉากศึก เฒ่าคหบดีก็ตัวสั่นงันงก หมอบราบบนพงหญ้าแน่นไม่กล้าขยับ มือไม้ไม่ยอมฟังคำสั่งเอาเสียเลย ช่างยากเย็นเข็ญใจคนเกินไปแล้ว

"ลุกขึ้น ลุกขึ้นเร็ว"

แต่นายทหารข้างกายกลับเร่งเร้าไม่หยุด นึกถึงวินัยทัพอันเข้มงวด เฒ่าคหบดีจึงจำต้องตัวสั่นงันงกคลานขึ้นมา กอดปืนไฟไว้ในท่าทางคล้ายคนยกกระโถนปัสสาวะ

หลับตาเหนี่ยวไก

"ปัง"

เฒ่าคหบดียิงออกไปหนึ่งนัด นายทหารเอ่ยชมสองสามคำ "ยิงได้ดี"