บทที่ 223 ประกายดาบปรากฏ

บทที่ 223 ประกายดาบปรากฏ

เหล่าเชื้อพระวงศ์ต้าชิงต่างมีสีหน้าเขียวคล้ำ ขณะจ้องมองทหารคุ้มกันปาหยาล่าผู้ภักดีและกล้าหาญที่กระอักเลือดคำโต หอบหายใจอย่างยากลำบาก เลือดสดๆ พวยพุ่งทะลักออกจากบาดแผลขนาดเท่าปากชาม

ก่อนที่คอจะพับเอียง สิ้นใจตายไปในที่สุด

ทหารเกราะขาวนายหนึ่งได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวดมาตั้งแต่เด็ก ฝ่าฟันการแข่งขันอันโหดร้ายจนโดดเด่นขึ้นมา ต้องลำบากตรากตรำมาไม่รู้เท่าใด กินอิ่มนอนอุ่นด้วยสิ่งที่ดีที่สุด

อาจกล่าวได้ว่าต้องรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดของต้าชิง ชุบเลี้ยงทหารคุ้มกันปาหยาล่าผู้ห้าวหาญผู้นี้มานานถึงยี่สิบกว่าปี...

ทว่ากลับต้องมาตายลงเช่นนี้

ตายด้วยน้ำมือของชายชราชาวแคว้นหมิงวัยหกสิบเจ็ดสิบปีคนหนึ่ง

ตายเยี่ยงสุนัขขี้เรื้อนตัวหนึ่ง

"แฮ่ก... แฮ่ก..."

ตัวตั๋วโกรธจนหอบหายใจอย่างหนัก นัยน์ตาแดงก่ำ โกรธจนแทบระเบิด ในใจของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งต้าชิงบังเกิดความรู้สึกพ่ายแพ้อันน่าขันอย่างเหลือเชื่อ