กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 219 ขยายดินแดน
ไท่ซั่งหวงฉงเจินยืนนิ่งสงบอยู่ในสวนหลังจวนเป็นเวลานาน พยายามอย่างยิ่งที่จะสะกดกลั้นอารมณ์อันพลุ่งพล่าน ทว่าน้ำตากลับยังคงไหลรินอาบแก้มมิอาจห้าม
ณ ที่ไร้ผู้คน ในสวนหลังจวนพลันแว่วเสียงสะอื้นไห้
ทรงพระกันแสงแล้ว ไท่ซั่งหวงทรงพระกันแสงออกมาแล้ว
ชั่วขณะนี้ราวกับยกภูเขาออกจากอก ภาระอันหนักอึ้งนี้กดทับอยู่บนบ่ามาเนิ่นนานเกินไป ยี่สิบปีมานี้กดทับจนแทบหายใจไม่ออก บัดนี้ในที่สุดก็หลุดพ้นเสียที
สติสัมปชัญญะเริ่มเลอะเลือน
สายตาพลันหมุนคว้าง ไท่ซั่งหวงค่อยๆ ทรุดกายล้มลง
"ฝ่าบาท ฝ่าบาท!"
คนในจวนเว่ยกั๋วกงตกใจแทบสิ้นสติ พากันกรูเข้ามาล้อม รีบตามแพทย์หลวงประจำพระองค์มาตรวจดูอาการ เคราะห์ดีที่เป็นเพียงเพราะอารมณ์แปรปรวนรุนแรงจนกระทบต่อดวงจิตเท่านั้น
ในเวลาเดียวกัน ณ เฉิงตูฝู่