บทที่ 216 เมืองปราการสำคัญ

บทที่ 216 เมืองปราการสำคัญ

ยามราตรี ณ เรือนรับรองแขกเมืองลั่วหยาง

เทียนไขทั้งหนาทั้งยาวถูกจุดขึ้น ส่องสว่างทั่วห้องนอนจนมองเห็นทุกสิ่งอย่างชัดเจน แสงเทียนสีชาดลุกไหม้ส่งเสียงเปรี๊ยะๆ ดังขึ้นเป็นระยะ

บนโต๊ะจัดวางไว้ด้วยปลากระบอกแม่น้ำฮวงโฮรสเลิศ ไก่ฟ้าตุ๋นเห็ดสน...

จูฉือหล่างเสวยจนปากมันเยิ้ม แม้แต่องค์หญิงก็ยังเจริญอาหาร ค่อยๆ ละเลียดชิมของอร่อยแห่งลั่วหยางทีละคำเล็กๆ

ดึกดื่นแล้ว การเดินทางตรากตรำเหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก

ฮ่องเต้บรรทมก่อนใคร พลันที่เศียรแตะหมอนก็กรนฟี้หลับใหลไปทันที

ภายในห้องนอนประณีตหรูหรา ชำระล้างฝุ่นละอองจนสิ้นคราบ โลลิร่างใหญ่หลับตาพริ้มลงอย่างแนบแน่น เตียงหลังใหญ่โยกไหวแผ่วเบา ไม่นานก็จมดิ่งสู่ห้วงนิทรา

ภรรยาเพิ่งเข้าพิธีวิวาห์ ไม่อาจทนรับการเด็ดดมได้นาน

ท่ามกลางความมืดมิด โจวซื่อเสียนสวมเสื้อคลุมตัวใหญ่ก้าวไปข้างหน้าต่าง ผลักบานหน้าต่างเปิดออก เบื้องนอกคือเมืองปราการสำคัญลั่วหยางอันเจริญรุ่งเรืองวิจิตรตระการตาภายใต้ม่านราตรี