บทที่ 175 ชี้ก้อนหินเป็นทองคำ

บทที่ 175 ชี้ก้อนหินเป็นทองคำ

"ไอ้หยา นายท่าน ท่านคงยังไม่รู้อะไร"

ที่เจียงหนานมิได้เรียกว่าการฉ้อราษฎร์บังหลวง แต่เรียกว่าสมาคมคนบ้านเดียวกัน ขุนนาง ปัญญาชน พ่อค้า ขอเพียงมาจากบ้านเกิดเดียวกัน อำเภอเดียวกัน หรือกระทั่งมณฑลเดียวกัน ล้วนเป็นเครือข่ายเส้นสายพวกพ้องกันทั้งสิ้น

เรื่องของคนร่ำเรียนเขียนอ่าน จะเรียกว่าฉ้อราษฎร์บังหลวงได้อย่างไร

นี่เรียกว่าความสุนทรีย์ ทว่าแท้จริงแล้วคือธรรมเนียมการเข้าสังคม

โบราณว่าไว้ คนบ้านเดียวกันพบหน้า น้ำตาก็รื้นสองเบ้าตา ปัญญาชนและขุนนางจากบ้านเกิดเดียวกันมาพบกันในต่างแดน จะล้อมวงกินข้าวสักมื้อก็มิใช่เรื่องเกินเลยอันใดใช่หรือไม่

นอกจากคนบ้านเดียวกันแล้ว ยังมีสหายร่วมรุ่นสอบ สหายร่วมสำนัก สหายร่วมรบ...

การแก่งแย่งฝักฝ่ายเกิดขึ้นมาได้อย่างไรเล่า

นี่แหละคือจุดกำเนิด สมาคมคนบ้านเดียวกัน สมาคมร่วมรุ่นสอบน้อยใหญ่ สายสัมพันธ์เกื้อหนุนพึ่งพาอาศัยกัน นานวันเข้าก็กลายเป็นกลุ่มผลประโยชน์อันมหึมา

เหล่าบัณฑิตทั่วทุกสารทิศร่วมไม้ร่วมมือรวมตัวกันเหนียวแน่นจนกลายเป็นพรรคพวก อยู่บ้านพึ่งพ่อแม่ ออกเรือนพึ่งสหาย ล้วนเป็นเหตุผลข้อนี้ทั้งสิ้น