บทที่ 131 ชนเข้าอย่างจัง

บทที่ 131 ชนเข้าอย่างจัง

แนวหน้าบนไหล่เขา ตำแหน่งซุ่มโจมตี

การมาถึงของโจวซื่อเสียนทำให้ขวัญกำลังใจของเหล่าทหารแนวหน้าพุ่งสูงขึ้น ต่างพากันจับจ้องนายท่านของตนคลานไปยังมุมหนึ่งริมเชิงเทิน ก่อนจะหลับตาลงพักผ่อนฟื้นฟูกำลัง

แนวรบเกิดความปั่นป่วนเล็กๆ ขึ้นชั่วครู่

"เงียบ!"

พวกนายทหารส่งเสียงดุเบาๆ

โจวซื่อเสียนแย้มยิ้ม กอดปืนคาบชุดไว้แนบอก นั่งขัดสมาธิพิงเชิงเทินอยู่อย่างนั้น ประหนึ่งผล็อยหลับไปแล้ว

"ฮี้ๆๆ!"

ใต้เนินเขา กองธงน้ำเงินขลิบกำลังเคลื่อนพลโหมกระหน่ำมาดั่งคลื่นลูกใหญ่ แม้จะยังไม่เผชิญหน้ากัน ทว่ากลิ่นอายอันกร้าวแกร่งดุดันของยอดทหารก็ทำให้ผู้คนหายใจติดขัดเสียแล้ว

โจวซื่อเสียนพึมพำกับตัวเอง "สองหมื่นปะทะสองหมื่น เข้ามาเถอะ!"