บทที่ 111 ผู้ใดล้อมผู้ใดกันแน่

บทที่ 111 ผู้ใดล้อมผู้ใดกันแน่

"ตูม! ตูม!"

ภายใต้การกระหน่ำยิงของวิชาการปืนใหญ่อันล้ำเลิศที่สุดในยุคสมัย ผืนแผ่นดินสองฝั่งแม่น้ำฮวงโหสั่นสะท้านสะเทือนเลื่อนลั่น เพียงหนึ่งกองพันปืนใหญ่กลับแผลงฤทธิ์ประหนึ่งปืนใหญ่หมื่นกระบอกระดมยิงพร้อมกัน

นี่คือความเฉียบขาดดุดันของวิชายิงธนูและปืนใหญ่ยุคใหม่!

สิ่งนี้ทำให้โจวซื่อเสียนหวนนึกถึงความรู้สึกในภพหลังยามทหารราบออกศึกภายใต้ห่ากระสุนปืนใหญ่คอยคุ้มกัน และนี่คือต้นทุนที่ทำให้เขากล้าเผชิญหน้ากองทัพซุ่นสองแสนนายนอกเมืองอย่างไม่หวาดหวั่น!

ห่ากระสุนปืนใหญ่ของกองทัพเฟิ่งเวยกระหน่ำยิงต่อเนื่องตลอดทั้งคืน

ครั้นฟ้าสาง การยิงถล่มของกองทัพหมิงจึงสงบลง สองฝั่งแม่น้ำฮวงโหตกอยู่ในสภาพพังพินาศยับเยิน

มองกว้างออกไปทั่วผืนน้ำแข็งอันกว้างใหญ่บนผิวแม่น้ำและผืนดินเยือกแข็งฝั่งทักษิณ ล้วนเกลื่อนกลาดไปด้วยหลุมบ่อ ศพทหารนอนระเกะระกะ แขนขาขาดสะบั้น รถม้าศึกพลิกคว่ำ ม้าศึกล้มตายเกลื่อน...

ทั้งยังมีลูกกระสุนปืนใหญ่เหล็กตันขนาดใหญ่หลายลูกส่งควันกรุ่นสีเขียวคล้ำลอยอ้อยอิ่ง

บนกำแพงค่ายน้ำ โจวซื่อเสียนหัวเราะเยาะเสียงเย็น "หึๆๆ"