บทที่ 79 ซุ่มโจมตีสำเร็จ

บทที่ 79 ซุ่มโจมตีสำเร็จ

เสียงปืนดั่งฟ้าร้องคำรามกึกก้องประสานกันเป็นระลอก กองทัพเฟิ่งเวยซุ่มอยู่บนเนินเขาสองฟากฝั่งถนน ปืนไฟหนักกว่าสองพันกระบอกลั่นไกพร้อมกัน ก่อร่างเป็นม่านกระสุนไขว้สาดตัดด้านข้างอันน่าสะพรึงกลัว

กองหน้าของทัพซุ่นแตกพ่ายโกลาหลในพริบตา ท่ามกลางห่ากระสุนโลหะหนาแน่นดั่งสายฝน ร่างแล้วร่างเล่าล้มระเนนระนาดราวกับต้นข้าวสาลีถูกเคียวเกี่ยวฟัน

ภายใต้การยิงระดมเป็นชุดดั่งถั่วคั่วแตกปะทุ เชิงเขาซงซานพลันกลายสภาพเป็นลานบดเนื้อ กระสุนตะกั่วขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางยี่สิบสามมิลลิเมตรพุ่งตัดข้ามไปมาอย่างบ้าคลั่ง ระเบิดพลานุภาพการสังหารอันน่าขวัญผวา

ในระยะห้าสิบก้าว พลานุภาพทำลายล้างยิ่งทวีความวิปริต!

ลูกกระสุนที่สาดซัดฉีกทึ้งชุดเกราะทุกชนิดจนขาดวิ่น ราวกับฉีกกระดาษบางๆ แผ่นหนึ่ง การโจมตีบดขยี้ที่เหนือชั้นกว่าอย่างสิ้นเชิง ประกอบกับการลอบซุ่มโจมตีในยามค่ำคืน สร้างความสูญเสียอย่างมหาศาล!

ทหารทัพซุ่นหลายพันนายเบื้องล่าง บัดนี้ระส่ำระสายจนคนล้มม้าคว่ำ