บทที่ 68 หวยชิ่งฝู่

บทที่ 68 หวยชิ่งฝู่

หนึ่งวันให้หลัง ณ เมืองสิงหยาง

กองทหารรักษาพระองค์กลุ่มใหญ่เคลื่อนขบวนอย่างเกรียงไกร คุ้มกันหลี่จื้อเฉิงรุดมาถึงสิงหยาง ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับเป็นเพียงซากปรักหักพัง ทั้งเมืองถูกเพลิงผลาญวอดวาย กลายสภาพเป็นเมืองร้างไร้ชีวิต

ซากศพนอนระเกะระกะเกลื่อนกลาดไปทั่ว... ส่วนกองทัพศัตรูที่เข้าโจมตีกลับอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับระเหยไปจากโลกใบนี้

หลี่จื้อเฉิงมีสีหน้าทะมึนตึง ใบหน้าดำคล้ำดุจน้ำหมึก

พวกซ่งเซี่ยนเช่อไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

เนิ่นนานกว่าหลี่จื้อเฉิงจะเค้นเสียงเย็นเยียบ "ยังยืนบื้ออะไรกันอยู่ สั่งให้ค้น... หาให้เจิ้น!"

ไพร่พลหลั่งไหลเข้าเมืองดั่งคลื่นคลั่ง กระจายกำลังค้นหาไปทั่ว ทว่าย่อมไม่พบสิ่งใด มีเพียงครึ่งชั่วยามให้หลังที่พบศพของเห่าเหยาฉีในพงหญ้ารกชัฏ

อากาศเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ศพจึงเริ่มเน่าเปื่อยส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้ง ใบหน้าดำคล้ำยังคงค้างอยู่ในสภาพตอนตาย

ตาเหลือกค้าง แลบลิ้นยาวเหยียด ดูไปคล้ายผีผูกคอตายไม่มีผิด