บทที่ 66 ยึดเมืองสังหารขุนพล

บทที่ 66 ยึดเมืองสังหารขุนพล

สิงหยางเป็นเมืองค่ายทหารขนาดใหญ่ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเทือกเขา ไม่ผลิตเสบียงอาหาร ต้องลำเลียงมาจากลั่วหยางเท่านั้น ย่อมต้องมีขบวนลำเลียงเสบียงอย่างแน่นอน

สิ่งที่โจวซื่อเสียนเฝ้ารออย่างทรมานก็คือโอกาสนี้นี่เอง

ขบวนลำเลียงเสบียงภายใต้การควบคุมของพลทหารกองทัพซุ่นลากสังขารอันเหนื่อยล้าก้าวเดินไปอย่างเชื่องช้า ถนนกว้างขวางทว่ากลับเป็นทางลาดชันขึ้นเขา รถเข็นล้อเดียวแต่ละคันจึงเคลื่อนที่ได้ช้าอย่างยิ่ง

"เร็วเข้าสิ!"

พลทหารกองทัพซุ่นที่เหน็ดเหนื่อยเร่งเร้าอย่างหงุดหงิดรำคาญใจ

ห่างออกไปห้าลี้ เหยียนจี้จู่ยินดีจนเนื้อเต้น เอ่ยเสียงเบา "ใต้เท้าคาดการณ์ดั่งเทพหยั่งรู้ ชนเข้ากับเส้นทางเสบียงของโจรฉ่วงเข้าจริงๆ"

ในเมื่อเป็นเส้นทางเสบียง ย่อมไม่มีเหตุผลที่จะไม่ปล้นชิง

โจวซื่อเสียนแย้มยิ้ม โบกมือคราหนึ่ง

"ถ่ายทอดคำสั่งลงไป เตรียมทำศึก"