บทที่ 57 ฉลองปีใหม่

บทที่ 57 ฉลองปีใหม่

เมื่อเห็นเว่ยอันร่ำไห้น้ำตานองหน้า จักรพรรดิฉงเจินก็ตรัสชมเชยไม่ขาดปาก

"ดี ดีเหลือเกิน"

พระองค์เองก็ทรงรู้สึกแสบขึ้นที่นาสิก รีบตรัส "ลุกขึ้น เร่งลุกขึ้นเถิด"

ยามนี้พระองค์ทรงตระหนักแจ้งแล้วว่า ผู้ที่ไม่คิดคดทรยศพระองค์ในใต้หล้านี้ มีเพียงข้ารับใช้ผู้ภักดีข้างพระวรกายเหล่านี้เท่านั้น

จักรพรรดิฉงเจินทรงปาดน้ำพระเนตร ตรัสเสียงเบา "คน จัดที่นั่ง"

นายบ่าวพานพบ ย่อมหลีกเลี่ยงการไต่ถามสารทุกข์สุกดิบไปไม่ได้

เว่ยอันรู้กาลเทศะ ขอบตายังแดงก่ำ ทว่ากลับยิ้มแย้มขึ้นมา "ฝ่าบาท ครานี้ข้าน้อยนำตำลึงเงินกลับมาถวายพระองค์ถึงสามแสนตำลึงเงินพ่ะย่ะค่ะ"

จักรพรรดิฉงเจินทรงพระสรวลออกมาทันที "ดี ดียิ่งนัก"

ตำลึงเงินสามแสนตำลึงเงินนี้เมื่อเข้าสู่ท้องพระคลังส่วนพระองค์ เบี้ยหวัดทหารของอู๋ซานกุ้ยทางด่านซานไห่กวนก็มีทางออกแล้ว กองทัพกวนหนิงของอู๋ซานกุ้ยในยามนี้... ฟังคำสั่งแต่ไม่ฟังราชโองการ