บทที่ 56 สถานการณ์ราชสำนัก

บทที่ 56 สถานการณ์ราชสำนัก

ภายในที่ว่าการเจ้าเมืองเงียบสงัดอยู่นาน ก่อนที่ซุนฉวนถิงจะถอนหายใจเบาๆ ออกมา "เจ้านี่นะเจ้านี่ ช่างหยั่งรู้สันดานพ่อค้าใต้หล้าจนทะลุปรุโปร่งเสียจริง!"

โจวซื่อเสียนนั่งไขว่ห้าง หัวเราะพลางเอ่ย "แบบนี้ก็ดีไม่ใช่หรือ ค้าขายย่อมต้องปรองดองนำพาโชคลาภ ไยต้องเข่นฆ่าเอาชีวิตกันเล่า"

"การยึดทรัพย์น่ะชั้นต่ำเกินไป ต้องทำให้พ่อค้าพวกนี้ยอมควักเงินออกมาด้วยความเต็มใจต่างหาก!"

"ฮ่าๆ ฮ่าๆๆ!"

ซุนฉวนถิงมองเขาแล้วหัวเราะร่วนอย่างเบิกบานใจ

ด้านข้าง หลี่เชียนมองนายท่านของตนพลางนึกค่อนขอดในใจ ยามที่ท่านยึดทรัพย์ตระกูลคั่ง เศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งกลุ่มพ่อค้าซานซีในเมืองหลวง ดูเหมือนจะมิได้กล่าวเช่นนี้นี่ขอรับ

ตอนยึดทรัพย์ตระกูลคั่ง ท่านลงมือเหี้ยมเกรียมยิ่งกว่าผู้ใดเสียอีก

วาจาเหล่านี้ย่อมมิอาจเอ่ยปากออกมา ได้แต่บ่นพึมพำอยู่ในใจเท่านั้น

"อืม"