บทที่ 52 จู่โจมสายฟ้าแลบยึดเจิ้งโจว

บทที่ 52 จู่โจมสายฟ้าแลบยึดเจิ้งโจว

คืนหิมะโปรย ชานเมืองด้านตะวันตกของเจิ้งโจว ห่างออกไปสิบลี้

ภายในป่าทึบที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน โจวซื่อเสียนปีนขึ้นไปบนต้นไม้ หลังพิงลำต้นหนาใหญ่ ยกกล้องส่องทางไกลขึ้นกวาดมองอย่างละเอียดลออ

ยามนี้กลุ่มโจรผันตัวกลายมาเป็นทหารทางการของราชวงศ์ต้าซุ่น กองทัพซุ่นเองก็ย่อมหวาดระแวงการลอบโจมตีเช่นกัน

กองทัพต้าซุ่นที่สามารถโค่นล้มต้าหมิงลงได้ ย่อมมิใช่พวกโง่เขลา หากแต่เจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งนัก ทหารหัวกะทิในกองทัพก็มิอาจดูแคลนได้ ล้วนเป็นทหารเจนศึกที่รอดชีวิตมาจากไฟสงครามอันยาวนาน

ผู้ที่เอาชีวิตรอดจากสมรภูมิอันเหี้ยมโหดมาได้ ย่อมมิใช่ตะเกียงขาดน้ำมัน

เวลานี้กองทัพซุ่นยึดครองเจิ้งโจวไว้ จึงแผ้วถางแนวป่าและบ้านเรือนรอบนอกที่บดบังสายตาทิ้งจนราบเตียน ทุกหนแห่งโล่งเตียนปราศจากสิ่งกีดขวาง