บทที่ 30 กองทัพฉินแตกพ่าย

บทที่ 30 กองทัพฉินแตกพ่าย

เมื่อมองดูผืนแผ่นดินอันงดงามตระการตา ความอัดอั้นตันใจที่สั่งสมมาหลายวันของโจวซื่อเสียนก็ผ่อนคลายลงไปมาก แววตาอันกระจ่างใสเปล่งประกายแห่งสติปัญญา หากเขารักษาด่านถงกวนไว้ได้ ประวัติศาสตร์จะเกิดความเปลี่ยนแปลงอันแยบคายเช่นไรขึ้นบ้างหนอ

หากค่ายเฟิ่งเวยรักษาด่านถงกวนไว้ได้ อย่างน้อยดินแดนกวนจงก็ไร้กังวล

กวนจง...

โจวซื่อเสียนยากจะซ่อนความชื่นชมที่มีต่อดินแดนแห่งนี้ ที่นี่คือฉินชวนแปดร้อยลี้ วีรบุรุษผู้กล้ามากมายในทุกยุคทุกสมัยต่างสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นจากที่นี่ทั้งสิ้น

โอบล้อมด้วยขุนเขาและสายธาร ท้องทุ่งอันอุดมสมบูรณ์นับพันลี้ ชัยภูมิอันเลอเลิศใต้หล้า หามีที่ใดเกินไปกว่านี้

รักษาแถบกวนจงไว้ได้ ก็เท่ากับรักษาต้าหมิงไว้ได้ ต่อให้ยืมความกล้าของหลี่จื้อเฉิงมาอีกสิบเท่า ก็มิกล้าละทิ้งกวนจงเพื่อบุกตรงไปยังเมืองหลวงโดยเด็ดขาด เขาไม่กลัวโดนตัดเส้นทางถอยหรอกหรือ