เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 น้าเล็กฮวนเหยาหยา
“หึหึ~ เสี่ยวหยุนฉางเป็นเด็กดีนะ~ เจ้าบอกว่าศิษย์พี่มา ทำไมไม่บอกพี่ใหญ่ล่ะ ดื้อแบบนี้ไม่ดีเลยนะ~”
เฟิ่งชิงหว่านเอามือปิดริมฝีปากแดงแล้วหัวเราะ เดินมาหน้าเขา โน้มตัวลงประชิดแก้มเขาแล้วพูด
อืม... หอมนะ กลิ่นที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน มีกลิ่นสาบจิ้งจอกปนอยู่ด้วย จิ้งจอกจอมร้ายเอ๊ย!
ถ้าเป็นเสี่ยวหลีเอ๋อร์ก็ว่าไปอย่าง แต่เห็นชัด ๆ ว่า รอยปากแดงของเสี่ยวหลีเอ๋อร์ยังไม่ใหญ่ขนาดนี้
ศิษย์น้องที่รักของพี่ เจ้านี่ช่างไปเกี้ยวพาใครต่อใครเก่งจริง ๆ นะ~
เห็นสายตาอันตรายของศิษย์พี่หญิงใหญ่ ตงฟางมู่หยุนก็ใจเต้นตึก
แย่แล้ว สมแล้วล่ะ ต่อให้ศิษย์พี่หญิงใหญ่ถูกกักอยู่ในวังหลวง ข่าวจากข้างนอกก็คงไม่รอดสายตานาง
ถึงเวลานี้ก็ต้องพึ่งเสี่ยวหยุนฉางแล้ว เห็นตงฟางมู่หยุนชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วทำหน้าตางุนงงพูดขึ้น
“หา? ศิษย์พี่มาหรือ จริงเหรอศิษย์พี่หญิงใหญ่ งั้นเราไปหาศิษย์พี่กันเร็วเถอะ”