เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 หลงซีพบลูกสะใภ้
“น้องจุ้ยเถามาแล้ว รีบนั่งก่อนสิ”
พอซูจุ้ยเถาเข้ามาในห้อง หลงซีก็โผล่ออกมาจากด้านหลังอย่างซุกซน ผิดจากท่าทีเคร่งขรึมที่นางคิดไว้ หลงซีจับแขนนางอย่างเป็นกันเอง พาไปนั่งที่โต๊ะน้ำชาแล้วรินชาให้
“ไม่ได้เจอกันพันปี น้องจุ้ยเถาสวยขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ”
อย่างไรเสียหลงซีกับซูจุ้ยเถาก็เป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์ในยุคเดียวกัน ย่อมเคยพบหน้ากันมาก่อน เพียงแต่หลังจากคนหนึ่งขึ้นเป็นจักรพรรดินี ส่วนอีกคนเป็นผู้อาวุโส
คำว่าเผ่าพันธุ์เพียงคำเดียวก็เหมือนโซ่ตรวนที่ล่ามพวกนางไว้ในวังลึกอันกว้างใหญ่ ทั้งที่อยู่ห่างกันแค่เอื้อม แต่กลับกลายเป็นระยะห่างที่ไม่มีใครข้ามมานานนับพันปี
คำเรียกว่าน้องสาวสองครั้งของหลงซีพาพวกนางกลับไปสู่ช่วงวัยเยาว์ที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จึงใกล้ชิดขึ้นทันที
“พี่หลงซีชมข้าเกินไปแล้ว”
ซูจุ้ยเถานั่งลงตรงข้ามหลงซี จิบชาเบา ๆ แล้วมองผ่านนางไปยังต้นท้อในลานด้านหลัง
ต้นท้อต้นนั้นไม่ใช่ต้นที่นางเคยมอบให้หลงซีหรอกหรือ