กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 114: คนคุ้นเคยเก่านี่เอง
เสียงของไช่คุนสั่นสะท้านจนควบคุมไม่อยู่ แฝงด้วยความปรารถนาและความหวาดหวั่นที่กดเก็บมานาน เขาเอ่ยปากอย่างระมัดระวัง
“ศิษย์สายตรงหลิน... ที่ท่านกล่าวมาเป็นความจริงหรือ? บาดแผลสาหัสจากการใช้วิชาต้องห้ามจนสูญเสียต้นกำเนิดของข้า ยังรักษาให้หายได้จริงหรือ? ข้ายังสามารถบำเพ็ญเพียรต่อไปได้หรือไม่?”
เมื่อเห็นประกายความหวังในการมีชีวิตอันริบหรี่และน่าเวทนากลับมาลุกโชนในดวงตาของอีกฝ่าย หลินเสวียนเต้าก็พยักหน้าเบา ๆ
“แน่นอนว่าเป็นความจริง”
“ด้วยวาสนาโดยบังเอิญ ข้าได้เรียนรู้มรดกมรรคาโอสถระดับสูง และพอดีมีตำรับโอสถชะตาลิขิตขั้นสี่อยู่ในมือ ใช้รักษาบาดแผลเช่นเจ้าซึ่งเกิดจากวิชาต้องห้ามที่ดึงพลังเกินขีดจำกัด ต้นกำเนิดพร่อง และอายุขัยเหือดแห้งโดยเฉพาะ”