บทที่ 95: โลกสีดำอันน่าพิศวง

บทที่ 95: โลกสีดำอันน่าพิศวง

ซู่ซ่า——

ไออาฆาตดำอันไร้ขอบเขตราวกับคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ พุ่งเข้าปะทะเกราะคุ้มกายของคนทั้งห้าอย่างบ้าคลั่ง

เกราะป้องกันของทุกคนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จวนถึงขีดจำกัดเต็มที

เหนือศีรษะเซวี่ยเฟิง ระฆังสำริดคุ้มกายสั่นไหวอย่างรุนแรง แสงวิญญาณสีเขียวหม่นกระเพื่อมไม่หยุด เสียงระฆังดังหึ่ง ๆ ราวกับพร้อมถูกไออาฆาตดำทะลวงได้ทุกเมื่อ

เกราะแสงจากกระถางหยกสีเขียวรอบกายหลิ่วหรูเยียนถูกบีบอัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหลือเพียงม่านแสงบาง ๆ ที่พอคุ้มครองร่างกายเอาไว้ได้

เกล็ดมังกรสีทองบนผิวกายเซียวหยางส่งเสียงคล้ายถูกกัดกร่อนดังต่อเนื่อง แสงทองเดี๋ยวสว่างเดี๋ยวมืด ขอบเกล็ดเริ่มดำคล้ำและซีดจาง พลังป้องกันลดลงอย่างมาก

แม้แต่หลินเสวียนเต้าก็ยังสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังการกัดกร่อนอันแข็งแกร่งที่หลั่งไหลมาจากทุกทิศทาง