บทที่ 47: บำเพ็ญวิชา สามแปรลี้ลับเพลิงวิญญาณ

บทที่ 47: บำเพ็ญวิชา สามแปรลี้ลับเพลิงวิญญาณ

เมื่อความวุ่นวายทางนี้สงบลงอย่างสมบูรณ์ หลินเสวียนเต้าก็ไม่รั้งอยู่อีกต่อไป เขาย้อนกลับไปยังจวนตระกูลไป๋ก่อน เพื่ออำลาและกล่าวขอบคุณไป๋เวิ่นเทียนอย่างสุภาพ

หลังพูดคุยทักทายกันเพียงไม่กี่คำ เขาก็ออกจากนครเทียนเหยี่ยนตามลำพัง

เมื่อพ้นเขตนครเทียนเหยี่ยน หลินเสวียนเต้าพลันมีแสงวิญญาณวาบขึ้นใต้ฝ่าเท้า ร่างของเขากลายเป็นลำแสงสีทองเจิดจ้า ทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า พุ่งไปตามทิศทางของสำนักที่คุ้นเคยด้วยความเร็วสูงสุด

นครเทียนเหยี่ยนตั้งอยู่ติดกับสำนักกระบี่เหยี่ยนเทียนมาแต่เดิม ระยะทางจึงไม่ไกลนัก

ด้วยความเร็วในยามนี้ของเขา เพียงไม่ถึงหนึ่งยาม ประตูภูเขาอันโอ่อ่าและยิ่งใหญ่ของสำนักกระบี่เหยี่ยนเทียนก็ปรากฏอยู่สุดปลายสายตา

เมื่อกลับถึงสำนัก หลินเสวียนเต้าปฏิบัติตามมารยาท รีบรุดไปยังยอดเขาโอสถเพื่อเข้าพบอาจารย์ ตานเฉินจื่อ