บทที่ 46: อาจารย์ของข้า เทพราชันเผาสวรรค์ ตานเฉินจื่อ

บทที่ 46: อาจารย์ของข้า เทพราชันเผาสวรรค์ ตานเฉินจื่อ

งานประมูลปิดฉากลงอย่างเป็นทางการ หลินเสวียนเต้าก้าวออกจากประตูโรงประมูล

ในมือเขากุมกล่องหยกที่บรรจุเพลิงวิญญาณปฐพีชิงหยวนไว้อย่างมั่นคง ภายในใจก็วางแผนสำหรับก้าวต่อไปเรียบร้อยแล้ว

สถานที่แห่งนี้ผู้คนปะปนกันไป ทั้งยังมีผู้แข็งแกร่งรวมตัวอยู่มากมาย ไม่ใช่สถานที่เหมาะสมสำหรับการหลอมเพลิงวิญญาณ เขาจึงเตรียมหาสถานที่เงียบสงบและปลอดภัยสักแห่ง เพื่อหลอมเพลิงวิญญาณอย่างสงบและทะลวงขอบเขตพลังวิญญาณให้สำเร็จในคราวเดียว

ทว่าเพิ่งเดินออกมาได้ไม่ไกล ร่างหนึ่งที่ยืนสงบนิ่งอยู่ริมถนนก็ขวางทางเขาไว้โดยตรง

ผู้มาเยือนสวมชุดคลุมสีเทาเรียบง่าย ใบหน้าแก่ชราปกคลุมด้วยริ้วรอย หนวดเครายาวสามเส้นใต้คางไหวเบา ๆ ตามแรงลม มองดูคล้ายผู้เฒ่าผู้สอนหนังสือที่วางตนสันโดษหลีกหนีโลก บรรยากาศรอบกายสงบนิ่งและไร้พิษภัย

แต่หลินเสวียนเต้ามองปราดเดียวก็เห็นทะลุถึงตบะของอีกฝ่าย—ราชันแท้จริงระดับวิญญาณก่อกำเนิด