กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Meowlucky_Novel
เซี่ยชุนเสี่ยวชะงักไปเล็กน้อย “ตอนนี้หรือ?”
“ใช่” เว่ยชิงหานพยักหน้าตอบ องครักษ์ผู้หนึ่งซึ่งอยู่ข้างกายพลันลงจากม้า เปิดทางให้ม้าตัวหนึ่งว่างลง
นี่กำลังจะไปที่ใดกัน เซิ่นเจิ้งชิงซึ่งอยู่ด้านข้างเอ่ยถาม “ท่าน ข้าต้องไปด้วยหรือไม่?”
เว่ยชิงหานกล่าวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ไม่ต้อง กินอาหารของเจ้าไปเถิด”
เซิ่นเจิ้งชิงถูกทอดทิ้งอย่างไม่ไยดี จนพูดไม่ออกอยู่พักใหญ่
เซี่ยชุนเสี่ยวถูกอัญเชิญ แม้อาหารยังรับประทานไม่เสร็จ นางก็ไม่มีทางเลือก ได้แต่ลุกขึ้นเตรียมออกไป
“เอาไปกินระหว่างทางสักสองชิ้น” เซิ่นเจิ้งชิงรีบหยิบขนมที่ไม่ทำให้น้ำมันเปื้อนมือยัดใส่มือเซี่ยชุนเสี่ยว จากนั้นจึงถาม “ข้าเห็นเจ้าชอบกินขนมเหล่านี้ ข้าจะให้พวกเขาส่งไปที่องครักษ์เสื้อแพรสักชุดหนึ่ง”