ตอนที่ 31 สวัสดีท่านนายน้อยน้อย

ในห้องโถงใหญ่มีโต๊ะอยู่สิบกว่าตัว ทุกโต๊ะล้วนมีคนนั่งเต็ม ไม่มีโต๊ะว่างแม้แต่ครึ่งตัว

ทว่าลูกจ้างกลับพาทั้งสองเดินขึ้นชั้นบนโดยตรง แล้วเข้าไปในห้องส่วนตัว

ห้องส่วนตัวอยู่ติดถนน มองเห็นทิวทัศน์ได้กว้างขวาง ทั้งสองนั่งตรงข้ามกัน เซิ่นเจิ้งชิงกล่าวว่า “นำอาหารขึ้นชื่อของร้านมาอย่างละหนึ่งชุด”

เซี่ยชุนเสี่ยวรีบกล่าวว่า “ไม่ต้องมากถึงเพียงนั้น กินไม่หมดหรอก”

“ไม่เป็นไร” เซิ่นเจิ้งชิงกล่าว “ลองชิมทุกอย่างเสียหน่อย มิฉะนั้นจะรู้ได้อย่างไรว่าชอบอย่างไหน”

ช่างร่ำรวยใจกว้างเสียจริง เซี่ยชุนเสี่ยวถึงกับลิ้นพันกัน ทว่าเมื่อครู่ลูกจ้างเรียกเขาว่านายน้อย นั่นช่างน่าแปลก หรือว่าภัตตาคารแห่งนี้เป็นกิจการของตระกูลเซิ่นเจิ้งชิง?