ตอนที่ 19 แม่นางรอบรู้ทั้งบุ๋นและบู๊

“ท่านเว่ย” เซี่ยชุนเสี่ยวไม่ค่อยเข้าใจนัก

เว่ยชิงหานกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงพ่อของเจ้า เขาเห็นตอนเจ้ากินอาหารในห้องครัวจนปากมันเยิ้มเมื่อครู่นี้แล้ว คงไม่เป็นห่วงเจ้าเช่นกัน เขาจะกลับบ้านไปบอกมารดาของเจ้าว่าปลอดภัย”

เซี่ยชุนเสี่ยวพลันรู้สึกกระอักกระอ่วน ปฏิกิริยาแรกคือยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดมุมปาก

นางมิใช่คนที่จะพบของดีแล้วกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม อีกทั้งนางมาจากสังคมใหม่อันมั่งคั่ง ของดีอันใดบ้างที่นางไม่เคยกิน ของดีอันใดบ้างที่นางไม่เคยเห็น นางมิใช่คนตื้นเขินถึงเพียงนั้น

เพียงแต่เมื่อวานทั้งเที่ยงวันและกลางคืนไม่ได้กินอะไร แถมยังอดหลับอดนอนตลอดคืน จึงหิวจริง ๆ ยามเช้าถึงได้กินมากกว่าปกติไปสองสามคำ

แน่นอนว่าป้าห้องครัวเองก็มีส่วนไม่น้อย บะหมี่น้ำซุปไก่นั้นหอมอร่อยจริง ๆ