กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ราตรีสีขาว
ตอนที่ 88 ป๋ายหลี่ซิงเฉิน
หลิวหยางเพิ่งจะเดินพ้นหุบเขาออกมา ก็เห็นลาป่าวิ่งกรูเข้ามาอย่างรวดเร็ว มันกระโดดโลดเต้นอยู่ตรงหน้าเขา โดยไม่มีทีท่าว่าจะจากไปไหนเลย
เมื่อเห็นดังนี้ หลิวหยางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าวว่า “เอาเถอะ ม้าของฉันบาดเจ็บ เข้าไปในป่าเขาไม่ได้ ในเมื่อแกตามมาแล้ว ต่อไปก็มาเป็นสัตว์ขี่ให้ฉันก็แล้วกัน รอถึงเวลาที่เหมาะสมค่อยหาคู่ให้แก”
ลาป่าส่งเสียงร้องพลางวิ่งวนรอบตัวหลิวหยาง เห็นได้ชัดว่าการพลัดหลงจากฝูงทำให้มันโดดเดี่ยวมาก แม้จะมีความเร็วที่สามารถหลบหนีการไล่ล่าของฝูงหมาป่าได้ แต่ก็หาตัวตนของตัวเองไม่เจอ