ตอนที่ 87 ประชากรสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียว

ตอนที่ 87 ประชากรสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียว

“เอาละ พวกเราต้องเร่งรีบเดินทางกันแล้ว เจ้าตัวใหญ่นั่นคงจะรอนานจนร้อนใจแล้ว” หลิวหยางพูดพลางเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

เมื่อเดินผ่านช่องฟ้าเส้นเดียวที่มีความยาวถึงสองสามร้อยเมตร ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปิดกว้างขึ้นในทันใด รอบด้านเต็มไปด้วยไม้พุ่มเขียวชอุ่ม ใต้พุ่มไม้เป็นพื้นดินที่ปกคลุมด้วยหญ้าเขียวขจีหนาทึบ

ขณะที่หลิวหยางก้าวเข้าไป ในป่าก็มีกวางแดงที่ตื่นตกใจกระโดดวิ่งหนีเข้าไปในดงไม้พุ่ม ทั้งยังมีกระต่ายวิ่งพล่านอยู่ประปราย