บทที่ 284 โหยวฮุย

บทที่ 284 โหยวฮุย

เมื่อได้ยินคำว่า "ชนคน" สีหน้าของเยี่ยหนิงก็ฉายแววตระหนกออกมาอย่างเห็นได้ชัด เขารีบร้อนพุ่งตรงไปยังกลุ่มคนทันที

"เยี่ยหนิง ไม่ต้องร้อนใจนะ พวกเราไม่เป็นไร นายไปดูทางเสี่ยวกั่วเถอะ"

ขณะที่เยี่ยหนิงกำลังจะเบียดเสียดเข้าไปในฝูงชนเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงอันไพเราะดั่งสายน้ำไหลรินของอันนีก็ดังแว่วมาจากที่ไม่ไกลนัก

กังวานหวานซึ้งจับใจ

เพียงแค่ประโยคเดียว ก็เพียงพอที่จะปลอบประโลมจิตใจอันกระวนกระวายของเยี่ยหนิงให้สงบลงได้

เมื่อมองตามเสียงไป ก็เห็นอันนีกำลังนั่งเอกเขนกอยู่ภายในร้านชานม มือข้างหนึ่งวางบนโต๊ะ อีกข้างหนึ่งเท้าคางไว้

สวยงามราวกับหลุดออกมาจากภาพวาด

ด้านข้างของเธอคือโม่อวี่ซินที่กำลังนั่งเรียบร้อยอยู่บนเก้าอี้ โดยมีชานมแก้วหนึ่งวางอยู่ตรงหน้า