บทที่ 216 เยี่ยเสี่ยวกั่วได้ใบขับขี่

บทที่ 216 เยี่ยเสี่ยวกั่วได้ใบขับขี่

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เว่ยจวินหลานมาพักอยู่ที่เจียงเฉิงได้ราวๆ หนึ่งเดือนแล้วโดยไม่รู้ตัว

วันนี้ เยี่ยหนิงพาเว่ยจวินหลานและโม่อวี่ซินกลับมาจากตรวจติดตามอาการที่โรงพยาบาลคังต๋าเจียงเฉิง

พอเปิดประตูคฤหาสน์เข้ามา เยี่ยเสี่ยวกั่วก็กระโดดโลดเต้นวิ่งถลาออกมาจากห้องนั่งเล่นทันที

ในมือเธอถือสมุดเล่มเล็กไว้ พร้อมเอ่ยอย่างดีอกดีใจสุดขีดว่า “พี่! ดูสิ นี่ใบขับขี่ของฉันนะ!”

พอนึกย้อนไปถึงช่วงเดือนกว่าๆ ที่ผ่านมานี้ มันไม่ง่ายเลยจริงๆ

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่โดนครูฝึกดุด่าทุกวัน แค่ต้องมาหัดขับรถท่ามกลางแดดร้อนระอุของฤดูร้อนก็ทรมานแทบแย่แล้ว