เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 215 โม่เฉี่ยนเฉี่ยนรู้เรื่องแล้ว
ทั้งสามคนไม่ได้ยินชัดเจนว่าคนรอบข้างกำลังซุบซิบอะไรกัน
หลังจากเงียบไปชั่วครู่ ก็เห็นอันนีเอื้อมมือออกไป
ในตอนที่ฝูงชนสายเผือกคิดว่าอันนีกำลังจะตบหน้าเยี่ยหนิงนั้น
กลับเห็นเธอเอื้อมมือไปควงแขนเว่ยจวินหลาน พร้อมกับยิ้มแย้มแจ่มใสพูดขึ้นว่า “เรียกคุณอันนีอะไรกันล่ะคะ ต่อไปพวกเราเรียกกันเป็นพี่น้องเถอะค่ะ จริงไหมคะ พี่หลาน”
ถ้าเป็นในยุคโบราณ เว่ยจวินหลานคงต้องเรียกอันนีว่าพี่สาว
แต่ในยุคนี้เรียกลำดับพี่น้องตามอายุก็ดีเหมือนกัน
อีกอย่างอันนีก็ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว เธอแค่หวังให้เยี่ยหนิงมีความสุขก็พอ
ขอแค่เยี่ยหนิงชอบเธอ จะเป็นแบบไหนก็ไม่สำคัญทั้งนั้น
แน่นอนว่าเรื่องตั้งท้องลูกของเยี่ยหนิงนั้นเป็นเรื่องที่รอช้าไม่ได้เด็ดขาด!